با آنچه چاپ شده است حرفا به حرف ، و چون خوض در آن خارج از اصل موضوع بحث است بمعرّفى خصائص آن نسخهء مخطوطه نميپردازيم و كليشه از صفحات آن در اينجا نمىآريم . چنان كه ملاحظه مىشود ميان اين مقدّمه و مقدّمهء منقوله از شهاب الاخبار قاضى قضاعى ( ره ) كه در كلام محدّث نورى ( ره ) گذشت فرق بسيار است و مغايرت و تعدّد نه چنان ظاهرست كه محتاج بشرح و بيان باشد ، از اينجاست كه مباشر طبع نسخه در پشت جلد همين كتاب مطبوع در طهران بخطّ درشت به قصد اعلام اين مطلب اين عبارت را چاپ كرده است . « اعلم أنّ الكتاب المسمّى بالشّهاب في الحكم و الآداب في الاحاديث النّبويّة يكون اثنين ؛ أحدهما يكون لمحمّد بن سلامة و هو أخصر من هذا الكتاب ، و ثانيهما للشّيخ الاجلّ يحيى البحراني مؤلّف هذا الكتاب و لم يكن معروفا في كتب الرّجال » . و چنان كه از اسلوب خطبه و ملاحظهء كتاب برميآيد اين كتاب بتقليد شهاب الاخبار قاضى قضاعى ( ره ) تأليف شده است منتهى تسهيلاتى و اضافاتى نيز در آن به كار رفته است و تقريبا از قبيل نهايهء ابن الاثير و مجمع البحرين طريحى است ؛ هر كه طالب باشد خودش مراجعه فرمايد و همچنين تحقيق در بارهء تشيّع و تسنّن وى ؛ اگر چه ظاهر آنست كه تشيّع وى يعنى اين عالم بحرانى « شيخ يحيى » بىسخن باشد . تبصرة بايد دانست كه از اين عبارت محدّث نورى ( ره ) « و هذا الكتاب صار مطبوعا شايعا بين الخاصّة و العامّة » بر مىآيد كه كتاب شهاب در حال حيات وى چاپ شده بوده است ليكن نگارنده تاكنون نسخهء آن كتاب را كه قبل از وفات حاجى نورى ( ره ) چاپ شده باشد نديده است زيرا يك چاپ آن همانست كه در سال 1327 هجرى قمرى در بغداد چاپ شده چنان كه مؤلّف معجم المطبوعات العربيّه آن را معرّفى كرده و نشان داده است و نسخهء ديگرى از آن نديده بوده است تا معرّفى كند ، و چاپ كتاب ديگر موسوم به « الشّهاب في الحكم و الآداب » كه معلوم شد كه آن از شيخ يحيى بحرانيست